Lengtes: _ cm.

Tinnen lepels worden nog geregeld gevonden, toch zijn het altijd weer fraaie vondsten. Zeker als het materiaal nog niet is aangetast. Deze aantasting kan er in sommige gevallen voor zorgen dat zelfs de gehele ‘schep’ van de lepel is verdwenen. Tin is als materiaal voor eetgerei niet geschikt, omdat het lood dat erin zit giftig kan zijn. Ten tijde van dergelijke lepels was dit echter nog niet bekend. De keerzijde (die van geen van de lepels is afgebeeld), laat een zogenaamd ‘rattestaartje zien. Het ‘rattestaartje’ is als het ware de aanzet van de steel die over de ‘schep’ doorloopt. Het rattestaartje diende ervoor om te zorgen dat de schep minder gemakkelijk van de steel af kon breken. De vroegste tinnen lepels zijn hier nog niet van voorzien, terwijl de latere exemplaren juist steeds langere rattestaartjes bevatten, die zo omstreeks de 19e eeuw nagenoeg de gehele schep beslaan.